Column: Het lijkt de DDR wel, deel II

In Groningen is alles al gezegd over studentenhuisvesting, zo lijkt het. Het onderwerp is geframed: jongerenhuisvesting  = studentenhuisvesting = overlast = 15 procentsnorm = moeten we aanscherpen. Wat is daar nog aan toe te voegen? Nou, ik vind twee punten zo belangrijk dat ik ze nog wel een keer wil herhalen.

Ten eerste: uit feitelijke klachtenregistratie, bij Nijestee en bij de gemeente, blijkt dat er over ‘gewone’ Stadjers relatief méér overlastklachten zijn dan over studenten. Die frame klopt gewoon feitelijk niet. Ten tweede: al die dwangmaatregels, vergunningsverplichtings en verbodsbepalings zijn slechts een doekje voor het bloeden. Ook aanscherpings gaan het probleem nooit oplossen.

Maar nu mijn derde punt. Ik vind keuzevrijheid van u als burger belangrijk, u niet? U wilt vast vrij kunnen kiezen waar u woont, met wie u woont, van wie u een woning koopt of huurt, of aan wie u uw woning verkoopt. En terecht. Ik gun u allemaal, Stadjer of Studjer, corpsbal of klurger, uw keuzevrijheid, burgerrecht, zelfbeschikkingsrecht. Dat is niet alleen goed voor uw geluk, maar ook voor uw portemonnee. U wilt toch niet dat de verkoop van uw woning aan allerlei beperkingen wordt onderworpen?

De echte oplossing om te zorgen dat de leefstijlen van Stadjers en Studjers elkaar niet bijten bestaat uit drie delen. We moeten veel nieuwe jongerenhuisvesting bouwen op plekken waar leefstijlen elkaar niet bijten, we moeten bestaande regels tegen burenoverlast strak handhaven (voor iedereen) en ontmoeting regelen tussen klurgers en studjers voor meer wederzijds begrip.

Ik bepleit uiterste terughoudendheid bij het verzinnen van nieuwe vergunningsverplichtings en verbodsbepalings. Het is hier toch de DDR niet?

Pieter Bregman, algemeen directeur/bestuurder Nijestee

12 gedachten over “Column: Het lijkt de DDR wel, deel II

  1. Zou het niet veel simpeler, goedkoper en duurzamer zijn om het aantal studenten in deze stad met een 15.000 te gaan verminderen? Ik heb dit ook op andere fora voorbij zien komen, Groningen is simpelweg te klein om zoveel studerenden te willen en kunnen herbergen en je kunt niet door blijven bouwen om zoveel tijdelijke inwoners te gaan huisvesten. Ik hoor vaak roepen dat de student economisch ontzettend belangrijk voor deze stad is geworden, maar welke kosten worden er gemaakt om deze studenten hier te laten studeren, welke kosten worden er gemaakt om deze studenten te faciliteren waar het om o.a. huisvesting gaat? Waar het om lieden als dhr. Bregman gaat, heeft u zich wel eens afgevraagd wat nu werkelijk de kerntaak van een woningbouwvereniging is?

    1. Hallo Christiaan,

      Minder studenten is een optie. Wij horen dat vaker, maar is wat ons betreft de verkeerde weg. Groningen moet ambitie tonen, meer studenten en veel meer bouwen zodat de studenten hier ook naar toe willen komen omdat we de huisvesting goed geregeld hebben en de beste onderwijsstad van Nederland willen worden. Het huidige huisvestingsbeleid, wat voor 95% in beton gegoten is, verhindert dat. Aan bestaande situaties is in praktische zin niets meer te doen. Daar is het geld gewoonweg niet voor. De enige weg om hier met ambitie uit te komen is dus bouwen, zodat er ook weer plaats komt voor ouderen en gezinnen. Doen we dat niet dan blijven de (begrijpelijke) geluiden van “minder studenten” rondzingen.
      Studenten en jongeren vragen om kwalitatieve huisvesting, waar ze ook kunnen studeren. Dat bieden we nu veel en veel te weinig. Wat ons betreft blijven de woningcorporaties ook in gebreke. Wellicht geldt dat er ook in die sector nog teveel oud zeer zit om weer terug te kunnen keren naar de primaire taken waar de corporaties voor bedoeld zijn. Het idee om particuliere initiatieven te bundelen is een naïeve gedachte. Om op die wijze zoveel extra jongerenhuisvesting te realiseren zodat er daadwerkelijk sprake zal zijn van verlichting is een utopie.

      Herman Tebbes
      (Vz. Platform leefbare wijken Groningen)
      http://www.platform-leefbarewijken-groningen.nl

      1. Beste Herman,

        Je zou de bewoners middels een referendum ook en skunnenvragen of en hoe deze tegen een groeiende stad aankijken. De beste onderwijsstad wordt je niet door telkens meer studenten en leerlingen aan bvb een Hanzehogeschool aan te trekken, maar door juist het tegenovergestelde te gaan realiseren. Minder studenten en leerlingen, door kwalitatief goede opleidingen en goed onderwijs aan de Hanzehogeschool uitgroeien naar de beste onderwijsstad.
        Ik lees het wel vaker en zal het hier ook poneren, groningen is en blijft een provinciehoofdstad en geen metropool, wat het oook nooit zal gaan worden.
        Je kunt wel willen blijven bouwen, maar zeg nu zelf, de openbare ruimte wordt meer en meer verdreven om plaats te maken voor woningbouw, het liefst in de vorm van betonnen kolossen van 50/60 tot zelfs 90 meter hoog, alles onder het mom van de compacte stad.

        Meer inwoners, voor wie en wellicht nog wel belangrijker, waarom?

        Woningcorporaties zijn met veel te veel andere zaken buiten haar core business, verhuur van sociale huurwoningen bezig. Ieder zichzelf respecterende direkteur van zo

        1. zo`n corporatie is vergeten welke taak het heeft. Laat Groningen qua inwoners terugkeren naar zo`n 175.000, nog enigzins overzichtelijk, het zal de sociale cohesie gaan bevorderen en deze stad opnieuw enigzins leefbaar maken.

          Waar ik in het verleden mijn buren kende, zou ik niet weten wie er naast mij wonen. Is dit waar jij naar toe wilt? Zo ja, gewoon doorgaan met het beleid wat jou en jullie platform voorstaat. Zeg je nee, sla dan eens een andere weg in en kijk eens goed om je heen om te beoordelen hoe deze eens zo mooie stad beetje bij beetje is verworden tot een gebied vol onsamenhangende woningbouw, vooroorlogse woonwijken met in deplorabele staat verkerende woningen, desolaat aandoende na-oorlogse woonwijken, zoals Vinkhuizen, Selwerd en Paddepoel veroorzaakt door opnieuw studentenbewoning.

          Ik denk niet dat jullie namens mij spreken als het gaat om leefbare wijken. Wie jullie met dit z.g. platform dan wel vertegenwoordigen weet ik niet, wat ik wel weet is dat er volledig voorbij wordt gegaan aan de niet georganiseerde zwijgende meerderheid in deze stad.

  2. En waarom ontbreekt er enige stellingname over het beleid van de NAM dat hier de woningen doet instorten????

    OOK VOOR DE STAD IS DAT EEN BELANGRIJK ONDERWERP!

  3. Is nogal een tendentieuze stellingname dat “het lijkt de DDR wel” – QUA HUURPRIJZEN NIET! De DDR bewoner betaalde nog geen 5-10% van het inkomen aan wonen (inclusief het stoken).

    Het huidige huurbeleid lijkt helemaal NERGENS op! Meer dan 50% van de huurders komt straks in grote problemen door de hoge huren!

  4. Als ik de huurprijzen bekijk, dan lijkt het echt niet op de DDR.

    De mate van bespioneren van burgers en afluisterpraktijken zijn we de DDR al voorbij gestreefd.

    Was je dus in de DDR beter af, voor iedereen werk, geen armoede, en minder repressie. Gratis zorg en onderwijs.

  5. Beste reageerders, ik ontken het vraagstuk niet, en noem niet alle stadjers klurgers. De meeste zijn dat niet volgens mij. Ik pleit voor a) een juiste, op feiten gebaseerde diagnose, b) gebruik van een medicijn dat werkt, en dat c) geen ongewenste bijwerkingen heeft.

  6. Op de argumenten van dhr. Bregman is veel af te dingen. Om het eenvoudig te houden: de stad heeft 200.000 inwoners. Van de ruim 50.000 studenten wonen er 35.000 in de stad. Tussen de 10.000 en 15.000 verlaten elk jaar opnieuw de stad om elders te gaan wonen en eenzelfde aantal vestigt zich hier voor het eerst voor korte tijd. Ruim 50% van de studenten die hier woont is ontevreden over de huisvesting. Men wenst zelfstandige huisvesting, geen kleine dure kamertjes met gedeelde voorzieningen. De verhuisfrequentie van studenten is hoog. Het opbouwen van enige sociale cohesie / samenhang is dus in heel veel situaties een utopie. Talloze onderzoeken bevestigen dit, waarbij de specifieke kenmerken van grote groepen tijdelijke en mobiele bewoners wordt benadrukt. Veel Stadjers, met name die in het centrum en de schilwijken, herkennen hun eigen buurt niet meer en trekken weg. Dat iedereen moet kunnen wonen waar hij zelf wil wordt dan wel een hele bizarre stelling. Het probleem is onder meer die 15% norm. 15% betekent 30%, 40% of nog hoger omdat veel vormen van studentenhuisvesting niet meegeteld worden. De problemen oplossen door het organiseren van een straatfeestje is niet duurzaam en helpt daarom ook weinig als kritische grenzen al overschreden zijn. Dat is inmiddels in meer dan 200 straten het geval, het centrum buiten beschouwing gelaten. In plaats te voorkomen dat er “vogelaarwijken” ontstaan maken we ze. Het schaadt onze reputatie als studentenstad enorm. Buitenlandse studenten schrijven inmiddels op facebook “Groningen is amazing, but housing has become a joke”.
    Tot slot zou ik de Breman willen vragen de stadjers niet langer te kwalificeren als “klurgers” (klagers). Hij doet dat al enkele jaren en ziet bij het verspreiden van die onwaarheid kennelijk vooral op eigen belangen. De bewoners van Groningen hebben recht op hun buurt, ze willen niet verdrongen worden door steeds maar wisselende tijdelijke bewoners. Wie wil dat wel, zeker met de participatie maatschappij in zicht. Studenten in de buurt is ook geen probleem, de problemen ontstaan door de grote aantallen en het verdwijnen van de diversiteit. Veel ingewikkelder is het probleem niet. Stadjers bestempelen als “klurgers” zet kwaad bloed, terwijl dat nu juist voorkomen moet worden omdat het voeding geeft aan de afbraak van Groningen als studentenstad. De gerechtvaardigde belangen van stadjers in verband te brengen met de DDR is schaamteloos.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.