Roeland van der Schaaf Suikerunie-1

Column: Rechtvaardigheid, kwaliteit en zeggenschap

Een groot onderdeel van de woonvisie is de positie van de sociale huurders en die van corporaties. Voor mij zijn daarbij de volgende uitgangspunten van belang:

Rechtvaardigheid
Kenmerkend voor de Nederlandse volkshuisvesting is een ruim aanbod van sociale huurwoningen voor een brede doelgroep. Dit aanbod is vaak gespreid over de stad. Het Rijksbeleid van nu is gericht op het verkleinen van de sociale huurvoorraad en het meer passend toewijzen van die voorraad aan de doelgroep. Gevolg? Meer regels, minder keuzevrijheid voor huurders en een aantasting van de ongedeelde en rechtvaardige stad. Een slechte zaak. Wat mij betreft richten we ons in Groningen daarom op het koesteren en versterken van de ongedeelde stad. Dus terughoudendheid met het verkopen van (grondgebonden) sociale huurwoningen in populaire wijken. Maar wel ruimte voor sociale huurwoningen op gewilde nieuwbouwlocaties. Rechtvaardigheid in de volkshuisvesting betekent dat ook sociale huurders keuzevrijheid hebben.

Kwaliteit
Je hoort wel eens de kritiek dat we te luxe bouwen voor de sociale huurders. Zeker nu de betaalbaarheid door crisis en rijksbeleid in de knel komt. Door niet of minder te investeren in de woningen zouden we de huren ook laag kunnen houden. Die kant moeten we niet op. Dat is de bijl aan de wortel van al het goede in onze volkshuisvesting. Goedkoop wonen is geen kunst. Goed wonen tegen een sociale prijs is dat wel. We zijn nog steeds trots op de sociale huurwoningen uit de jaren 30. Toen werd er uit overtuiging kwaliteit gebouwd. Dat moeten we ook nu doen. Bijvoorbeeld door te investeringen in energiebesparing. Hierdoor zorgen we voor structureel lagere woonlasten en wooncomfort.

Zeggenschap
Het debat over de positie van de corporaties zit gevangen in de eendimensionale tegenstelling tussen overheid en markt. Ik vind dat we daarbij vergeten dat corporaties ook een alternatief voor de markt en overheid zouden kunnen worden. Wat mij betreft functioneren de corporaties in de stad al deels als alternatief voor overheid en markt. Dat heeft in NLA verband al mooie resultaten opgeleverd. Maar de corporaties zouden dit verder door kunnen zetten door op zoek te gaan naar samenwerkingsvormen waarbij mensen meer zeggenschap over de eigen woon- en leefomgeving krijgen. ¬†Bijvoorbeeld op het gebied van energievoorziening, leefbaarheid en het ontwikkelen van de bebouwde omgeving. Om daar te komen zouden corporaties moeten democratiseren en decentraliseren. Corporaties zouden zich kunnen ontwikkelen tot in de lokale samenleving gewortelde organisaties die meer ‘van onderop’ worden bestuurd. In wezen een vergelijkbare ontwikkeling die we als gemeente willen maken met het gebiedsgericht werken, de wijkwethouders en festivals als Let’s Gro.

Ik zou in Groningen de corporaties daarom willen uitdagen om weer voorop te lopen:

  • Maak energiecorporaties, waardoor huurders onafhankelijk worden van energiereuzen!
  • Laat huurders zelf keuzes maken in onderhoudsbudgetten.
  • Daag studerende huurders uit om hun talent voor de wijk in te zetten.
  • Start een CPO-project met sociale huurders!
  • Maar blijf ook partner van de gemeente in leefbaarheid en het sociale domein.

Voor een rechtvaardige stad is goede volkshuisvesting onmisbaar. Dit betekent keuzevrijheid, goed betaalbaar wonen en zeggenschap over leefomgeving en investeringen voor iedereen.

Door: Roeland van der Schaaf, wethouder Wonen en Stadsontwikkeling

 

3 gedachten over “Column: Rechtvaardigheid, kwaliteit en zeggenschap

  1. Dit zijn de verhalen die we steeds horen. Een overheid die doet alsof, en zijn eigen ambtenaren niet onder controle heeft. Toezeggingen worden niet nagekomen. Het vertrouwen van burgers wordt zonder te blozen bewust geschaad. Bewoners met een redelijke mening voelen zich uitgelachen. RO/EZ bestuurt de stad, niet de wethouder of een gemeenteraad. De politiek blinkt uit in holle praatjes. Dat moet ook wel als je niet in staat bent de problemen op te lossen. Dan verzin je woorden als “maatwerk”, “partner in leefbaarheid”, en dan worden e-mails niet meer beantwoord. En dan doe je alsof er inspraak is. De scheidslijn tussen de waarheid spreken en de burgers manipuleren wordt dan erg dun.

  2. Beste wethouder van der Schaaf,

    beschamend om te lezen hoe u schijnt open staat voor de wensen van uw burgers.

    Wij, hardwerkende zelfstandigen aan de Oostendeweg in Groningen zijn met u in gesprek gegaan over het wonen en werken hier ter plekke.
    Al meer dan 20 jaar wordt er op ons terrein gewoond en hard gewerkt. Een terrein dat aanvankelijk een woonwerk funktie had.
    In goede harmonie werken en wonen we hier dus al jaren. Vreemd dat er dan opeens een inventarisatie plaats gaat vinden (3 jaar geleden) met als vermelding dat jullie gewoon even willen zien wat er hier gebeurt!
    In dat zelfde jaar zou er een rapport komen waarin jullie bevindingen naar voren zouden komen……………….nooit gekomen!
    Nu 3 jaar later beginnen de dreigingen!
    In eerste instantie kwamen we nog tot een dialoog, een gesprek waar van uw kant werd gezegd ” mijn gevoel zegt dat ik hier iets mee moet doen”!
    Nou, dat gevoel was snel verdwenen…………kortom….in het tweede gesprek was hier niets meer van over en was de toon van uw kant HANDHAVEN!

    Ik schrijf dit verhaal op persoonlijke titel,

    ik voel me als burger van de gemeente Groningen behoorlijk te kort gedaan!
    Mensen laten wonen en werken gedurende een kleine 25 jaar, hun niet op de hoogte brengen van wijzigingen in bestemmingsplannen, hun bij inspectie toezeggen dat het mooi in orde is. Huursubsidie verstrekken aan mensen die er wonen. Bouwvergunning voor een woning afgeven, maar vervolgens wonen voor die zelfde woning niet toestaan,…….hoe absurd kan het zijn!!!

    En dan nu zo’n open forum, waarin je als burger je woon wensen kenbaar mag maken, waarin de wethouder graag wil horen wat er bij ons leeft.

    Van de “Menselijke Maat” die u uit wil stralen blijft weinig over.
    Wat ik zie is broodroof, kleine zelfstandigen kapot maken om ze vervolgens bij de sociale dienst hun hand te laten opheffen, terwijl ze al die tijd prima hun eigen broek konden ophouden.

    Schaam u!

    Eric, ZZPer Oostendeweg Groningen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.