Column: Stadjers, verenigt U!

Als niet-Groninger heeft het mij altijd verrast hoe sterk de mening van de Groninger is als het gaat om de toekomst van haar stad. Zoals er 16 miljoen bondscoaches zijn die het beste voor hebben met het Nederlands elftal, zo zijn er 200 duizend wethouders Stadsontwikkeling die het beste voor hebben met hun stad Groningen. Daarmee zijn er ook circa 200 duizend verschillende inzichten, echter grotendeels met één gemene deler: de liefde voor wat de stad is en vooral was. Hierdoor wordt er vaak met argus-ogen naar verandering gekeken. Past een nieuwe ontwikkeling wel in deze mooie stad of zorgt het voor een verslechtering van het huidige prettige leefmilieu? Groningers houden van hun stad: in een onderzoek van eind 2013 onder 83 Europese steden staan de Stadjers in het bovenste rijtje wat betreft hun tevredenheid over hun stad, samen met Kopenhagen, Aalborg, Hamburg, Zurich en Oslo. Een mooi rijtje om tussen te staan. En wat goed is, wil je behouden. ‘Never change a winning team’, zou de bondscoach zeggen.

Maar niets doen is geen optie. De stad Groningen is niet alleen aantrekkelijk door wat zij reeds is, maar ook door de vernieuwing en innovatie die zij durft aan te gaan.  Het Groninger Museum, dat de stad nationaal én internationaal op de kaart heeft gezet, zou er nooit gekomen zijn zonder een gezonde dosis lef en doorzettingsvermogen. Hetzelfde geldt voor Eurosonic-Noorderslag waar menig Groninger met recht trots op is. De universiteit en hogeschool blijven aantrekkelijk voor grote groepen (internationale) studenten, door continu voorop te willen lopen in haar onderzoek en onderwijs, maar ook in de faciliteiten voor haar studenten, onderzoekers en medewerkers. Uiteraard moeten we zuinig omgaan met de beperkte locaties in de Compacte Stad en moeten we alleen de gewenste veranderingen ruimte geven om zich te manifesteren. En wie weet nu beter wat het beste is voor de stad Groningen dan haar eigen inwoners: de vooruitstrevende Stadjer. Edoch: we hebben net geconstateerd dat er nogal wat verschillende inzichten zijn…Ook op macroniveau zorgen veranderingen voor belangrijke positieve ontwikkelingen. De burger komt weer centraal te staan, in ons specifieke geval eveneens in de stadsontwikkeling. Alle betrokken partijen luisteren weer (vrijwillig dan wel gedwongen) naar degene voor wie de stad uiteindelijk ontwikkeld wordt: de inwoners en ondernemers zelf. Dat betekent ook een nieuwe rol voor die mensen: vanaf de zijlijn roepen bleek een stuk makkelijker dan mee mogen spelen in het veld! De Stadjers kunnen hier, wat betreft de woningmarkt, nog actiever op inspelen: de afgelopen jaren zijn er in Groningen spaarzaam particuliere wooninitiatieven gerealiseerd. Ook ten opzichte van andere steden in Nederland is het zogenaamd (Collectief) Particulier Opdrachtgeverschap (CPO) in Groningen niet hoog. Juist deze tijd biedt mogelijkheden om als Groninger niet alleen mee te denken over de stad, maar vooral ook mee te doen! Alleen of samen, een particulier initiatief dat ontstaan is om prettig te kunnen leven in de stad, kan toch bijna niet anders zijn dan een verrijking voor het mooie Groningen?

De bal ligt bij u. Welke plekken in Groningen zouden aangepakt moeten worden? Welke kansen ziet u? En in hoeverre kunt u, samen met uw vrienden, buren, tennisteam, biljartvereniging, huisgenoten of mede-Stadjers juist daar uw dromen mogelijk maken? De gemeente staat open om met u de mogelijkheden te onderzoeken. Naar de mensen die ook echt mee willen werken aan de ontwikkeling van de stad wordt ook echt geluisterd. Dat scheelt weer bij het filteren van die 200 duizend meningen…

Stadjers, verenigt u en draag samen bij aan het behoud, maar vooral ook aan de positieve verandering van uw unieke, mooie stad!

Door: Coen-Martijn Hofland
Gebiedsontwikkelaar SITE urban development.

 

 

Een gedachte over “Column: Stadjers, verenigt U!

  1. Uitstekend idee Coen-Martijn. (Al zou ik er zelf niet voor kiezen om het uit te dragen op een manier die verwijst naar communistisch gedachtegoed) Ik ben al enige tijd bezig om inwoners te ondersteunen om op deze manier zelf weer meer regie te krijgen over de ontwikkeling van de leefomgeving. Maar het is nog niet gemakkelijk. Ik merk dat in praktijk hiervoor echt een cultuuromslag nodig is in de manier van denken bij alle belanghouders. Niet op de minste plaats onder de bewoners, maar ook bij woningbouwcorporaties, gemeentelijke instanties, vastgoedontwikkelaars, investeerders, zorginstellingen, etc. Naar aanleiding van de publicatie ‘terugtreden is vooruitzien’ van de raad voor maatschappelijke ontwikkeling rmo is er ook een populaire leus ontstaan dat ambtenaren moeten leren om op hun handen te zitten. Ten aanzien van deze laatste kreet zou ik willen zeggen dat het tegendeel waar is. Er moet hard gewerkt worden om de attitudes, de denk en rollenpatronen vanuit de oude manier van werken te veranderen. En hier is volgens mij een actieve aanpak voor nodig met methoden zoals bijvoorbeeld http://spectrumelan.nl/themas/leefbaarheid/ die ook met succes toepast.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.