Groningen wil een stad zijn waar het voor iedereen goed wonen is. Hoe? Dat bepalen we natuurlijk niet alleen. Op weg naar een nieuw en actueel gemeentelijk woonbeleid gaat de gemeente Groningen op deze blog graag met u in gesprek. De komende maanden verschijnen hier wekelijks nieuwe stellingen en columns. Klik op de thema’s in de menubalk, lees mee, reageer, discussieer en geef uw mening over het wonen in Groningen, nu en in de toekomst!

Wonen in Stad: nieuwe woonvisie is klaar

Meer maatwerk voor kamerverhuurbeleid, een programmatische aanpak bij het verduurzamen van huizen en beter inspelen op de groei van het aantal kleine huishoudens in de stad: het zijn een aantal onderwerpen die prominent aan de orde komen in de nieuwe Woonvisie Wonen in Stad die het College van B&W op 19 mei 2015 heeft vastgesteld. Andere speerpunten zijn … Lees verder Wonen in Stad: nieuwe woonvisie is klaar

Thema: Column, Wonen in Stad | 1 Comment

Bram breekt in: Stroomversnelling

Overal in het land zijn corporaties bezig om een deel van hun bestaande woningbestand klimaatneutraal te maken. Dat wordt ook wel ‘nul op de meter’ genoemd. De woning wordt geïsoleerd en wekt zelf door middel van zonnepanelen voldoende energie op voor de bewoners. Er komen dus geen energieleveranciers van buiten aan te pas. Zes corporaties … Lees verder Bram breekt in: Stroomversnelling

Thema: Column, Duurzaamheid | Laat een bericht achter

Bram breekt in: Stad als startup

Wie maken eigenlijk de stad? Dat zijn de bewoners natuurlijk. Maar het zijn ook de stedenbouwkundigen en de beleidsmakers die de behoefte van bewoners interpreteren en vertalen. Wat willen die? Vinex-wijken? Dan bouwen we Vinex- wijken en winkelcentra en meubelboulevards. Toch zijn er ook andere, meer genuanceerde behoeften, die wellicht minder grootschalig kunnen worden uitgerold, … Lees verder Bram breekt in: Stad als startup

Thema: Column, Stad maken | Laat een bericht achter

Bram breekt in: Duurzaamheid in Waterland

De Groninger wijk Waterland is een voorloper op het vlak van duurzaamheid.  Wat nu heel normaal is, werd in Waterland jaren terug nog toegepast. De hoogste tijd voor een bezoek aan deze voorloper en voor een ware prijs.

Thema: Column, Duurzaamheid, Geen categorie | Laat een bericht achter

Bram breekt in: Woonruimte voor de marginale krabbelaars

Op 26 maart jl. schetste econoom en ‘dwarsdenker’ Robin Fransman op een avond over ZZP-ers in het Groninger Forum een doembeeld over een race naar de bodem waarbij iedereen voor steeds minder geld diensten gaat leveren. Ondertussen is er geen belasting te heffen op deze ‘marginale krabbelaars’, zoals Fransman ze noemt. En dat terwijl ze … Lees verder Bram breekt in: Woonruimte voor de marginale krabbelaars

Thema: Betaalbaarheid, Column | Laat een bericht achter

Bram breekt in: Samenleven is een taart

De Schildersbuurt is enorm populair onder jongeren. Nier raar, want het is een prachtige wijk, vlak bij het centrum. Maar hoe gaat dat samen: al die studenten en andere wijkbewoners? Bram Esser ging op pad en bemerkte dat samenleven een taart is.  

Thema: Column, Jongerenhuisvesting | Laat een bericht achter

Bram breekt in: Confectiekamers voor studenten

Groningen zit vol bijzondere woonvormen: van het Oude RKZ en de ecologische woonbuurt Waterland tot een tehuis voor Chinese ouderen. Wij stuurden Stand van Stad verslaggever Bram Esser naar het Europapark voor een bezoek aan een studentencomplex, naar confectie-architectuurconcept. Woonvisies kunnen soms op elkaar botsen. Een klassieker is wat dat betreft de botsing tussen Stadjers en … Lees verder Bram breekt in: Confectiekamers voor studenten

Thema: Column, Jongerenhuisvesting | Laat een bericht achter

Bram breekt in: Caribisch oud worden in Lewenborg

Groningen zit vol bijzondere woonvormen: van het Oude RKZ en de ecologische woonbuurt Waterland tot een tehuis voor Chinese ouderen. Wij stuurden Stand van Stad verslaggever Bram Esser naar het prachtige Lewenborg voor een bezoek aan Brasa: de plek waar je als oudere heen moet om Caribisch oud te worden.

Thema: Column, Wonen en zorg | 2 Comments

Column: IJsbeertjes

Per 1 juli treedt de nieuwe woningwet in werking. Corporaties moeten zich richten op hun kerntaak: betaalbare huurwoningen voor mensen met lagere inkomens. Ook is geregeld dat het Rijk, de gemeente én de huurders meer invloed krijgen op wat corporaties doen. Dat is prima! Maar wat als deze ‘belanghouders’ het onderling niet eens zijn? Dat … Lees verder Column: IJsbeertjes

Thema: Column, Duurzaamheid | 5 Comments

Column: Rechtvaardigheid, kwaliteit en zeggenschap

Een groot onderdeel van de woonvisie is de positie van de sociale huurders en die van corporaties. Voor mij zijn daarbij de volgende uitgangspunten van belang: Rechtvaardigheid Kenmerkend voor de Nederlandse volkshuisvesting is een ruim aanbod van sociale huurwoningen voor een brede doelgroep. Dit aanbod is vaak gespreid over de stad. Het Rijksbeleid van nu … Lees verder Column: Rechtvaardigheid, kwaliteit en zeggenschap

Thema: Column, Stad maken, Wonen in Stad | 3 Comments

37 gedachten over “Wonen in Stad

  1. Vandaag het slechte nieuws dat er weer een “optoppertje” bij komt (binnenstad-oost). Daar gaat mijn leefcomfort. Waardevermindering van ons koophuis, geen licht, privacy, nog drukker en meer troep!
    We waren er van overtuigd dat het, na een paar jaar in de bende van firma Veldboom te hebben gezeten, wel klaar was met bouwen en verbouwen, maar nee dus.
    De vergunning is al verleend… Er zijn al berichten dat aanvragen niet of te laat online komen.
    Ik zou zeggen zet ze weer in e Gezinsbode, veel meer overzicht voor omwonenden van dit soort projecten.
    En A.U.B. gemeentr Groningen help de Stadjes hun leef en wooncomfort te behouden.
    We worden gewoon de stad uit gejaaagd!

  2. Het is een goede zaak dat de Gemeente zo breed als mogelijk bewoners, instellingen, belangengroepen en partijen in de politiek stimuleert met gedachten en voorstellen te komen over de inhoud en werking van de nieuwe woonvisie.
    Kenmerkend voor de oudere versies van de woonvisies was dat wonen op het water, in schepen, autarkische vaartuigen, woonboten en woonarken/woonvilla,s in honderden aanwezig in de stad en dat jaren en jaren lang, langer in ieder geval dan een hele serie van wethouders en gemeentebestuurders in de afgelopen jaren niet aan bod komt. Lijkt op een ondergeschoven onecht kind, lid van de woonfamilie.Hetzelfde geldt voor wonen=is staan op een standplaats. Woonwagenbewoning ook vroeger zo geheten en benoemd en strak geregeld in de al in 1999 terecht opgeheven wet op de woonwagens-en de woonschepen(1918-1999). Ook de nieuw ontwikkelde woonvorm van wonen op een standplaats= staan op een standplaats met een verplaatsbaar bouwwerk(dat geheel kan en meestal voldoet aan woningwet etc)komen niet in deze en in vorige woonvisies voor. Zonder visie blijft het bij het oude. Wonen op het water in welke vorm dan ook, aan de kade, in een varend huis, in een woonschepenhaven of daarbuiten in Meerstad en langs een kanaal of de Diepenring en Noorderhaven. Hoendiep of het Oude Winschoterdiep, het hoort er bij. De bewoners en de woonvormen van hun keuze zoals flats,maisonnettes en eensgezinswoningen of studentenhuizen. Evenzo de standplaatsen, bewoond en wel met kermisreizigers of vaste bewoners in een mobiel/ te verplaatsen woonruimte. Het valt op dat deze vormen van wonen en leven missen en dat is een omissie in het huidige concept. Deze woonvormen verdienen vanwege de mogelijkheden, ook juist om op eigen kracht en kosten een betaalbare woon-en leefvorm te maken, te onderhouden en zo mogelijk zelfs mee te reizen en weer terugkomen, een volwaardige plaats tussen al het steen van de Stad .Opgenomen in stimulerend en faciliterend beleid van corporaties, gemeente ,beleggers en particuliere eigenaren en collectieven.
    Toewijzing is beter te regelen dan tot nu toe vanwege de aanwezige bewuste schaarste en vaak hoge kosten aan wonen op het water, waaronder handel in plekken in het publieke domein vanwege de schaarse en toenemende “”verarking en watermelkers met veel meer dan een woonschip of ark.
    Recente uitspraken van de raad van state(april 2014 en februari 2015)maken duidelijk dat een “‘woonark”‘ een bouwwwerk is en als zodanig ook benaderd, verdeeld, beheert en verder ontwikkeld moet worden.
    Janse Water

  3. PAMFLET
    uitgesproken tijdens de opening van de Stadsambassade Groningen
    vrijdag 21 november op de Wolkenfabriek
    Leuk?

    Vandaag openen wij de Stadsambassade Groningen. Leuk wil ik het niet noemen. Er zijn al zoveel leuke dingen en Groningen is al zo’n leuke stad. Laten we stoppen met het woordje leuk. Dat openen, het is mij ernst. Ik probeer uit te leggen waarom.

    Er beweegt zich een voorhoede in de stad, die hard holt en initiatieven ontplooit op velerlei vlak. Burgers en ondernemers die elkaar snel weten te vinden via de sociale media. Groningen barst haast uit haar voegen van al die energie. Het kan u niet ontgaan zijn vandaag, en morgen is er nog meer. Veel van die initiatieven vallen in de categorie: leuk.

    Hoe zorgen wij er voor dat al dat leuke wat minder triviaal wordt? Dat het een impact krijgt, die meer mensen, een hele stad in beweging krijgt. Dat de energie en ideeën van die voorhoede wordt omgezet in daden, die er wezenlijk toe doen?

    Daarvoor moeten wij de krachten bundelen en ombouwen tot een vliegwiel.

    De Stadsambassade Groningen bestaat niet. Het is een bord dat wij vandaag op de Wolkenfabriek plaatsen, maar morgen zou het naar de EMG Faktors kunnen, of naar Tuinindestad, of naar het Oude RKZ of Grand Theatre, waar ondernemende burgers het wiel bijna dertig jaar geleden ook opnieuw uitvonden.

    Het vliegwiel…

    De Stadsambassade Groningen, het vliegwiel, dat zijn wij. U en ik, die hier vandaag niet toevallig meefietsten. En het mooie is dat wij al met enorm veel mensen zijn. De Stadsambassade Groningen is verbonden met een netwerk van stadsambassades in Amsterdam, Rotterdam, Leiden, Eindhoven, Utrecht, Heerlen, Almere, Lelystad, Zwolle, …Google op http://www.stedenintransitie.nl en u ziet ze allemaal. En dan houdt het niet op, want het netwerk heeft zich al uitgebreid binnen Europa en is inmiddels wereldwijd: Berlijn, Budapest, Boekarest, Thessaloniki, Kabul, Buenos Aires, Detroit, Teheran, San Fransisco & waar al niet…

    Overal op de wereld zijn mensen met hetzelfde bezig. Zij nemen initiatief, bezetten grond en planten er hun bloemkool. Of prei. Blazen de coöperaties nieuw leven in, verzamelen zich op de indy markt, waar lokale waar wordt verkocht of bouwen samen hun eigen windmolen. Grote en kleine initiatieven, overal op de wereld gonst het van de energie en overal klinken hamerslagen op dat ene aambeeld. Wij doen het zelf (komma) wel.

    Omdat het kan, omdat het nodig is; het is ons ernst.

    Straks met de opening van de Stadsambassade Groningen is onze stad ook formeel met dit netwerk verbonden. Nieuwe wegen zoeken en zelf doen gaat over alle aspecten die een stad maken. Stadsambassade Groningen wil alle initiatieven en initiatiefnemers in stad en ommeland samenbinden rond een actieve programmering. Praten en doen. Niet geïnspireerd naar huis gaan (wanneer schaffen we dit woord ook af), maar met kennis en mogelijkheden naar huis gaan om zelf de volgende dag aan de slag te kunnen. Met nieuw gevonden omstanders. Teken in en wij houden elkaar op de hoogte.

    We laten elkaar de goede voorbeelden zien en zorgen voor navolging. Zoeken hoeft al lang niet meer, goede voorbeelden te over. Hoe het anders kan, hoe het beter kan, hoe we het zelf kunnen doen. Met het netwerk van de stadambassades steken we onze hand in een kist vol goud en juwelen. Sesam opent zich.

    U ook?

    Leuk!

      1. Dit is toch wel interessant.
        Niet lang geleden heb ik met Lynn van Leerzem van Den Haag in transitie gecorrespondeerd over het het verschil in perceptie dat bestaat tussen marginale groepen en die van de gevestigde orde. In haar thesis over maatschappelijke veranderingen in Brazilië refereert ze aan Rancière om te onderbouwen dat maatschappelijke veranderingen altijd de voortkomen uit de manier waarop marginale groepen tegen de problematiek aankijken. Dit heb ik in twijfel getrokken. Zelf heb ik ook jaren in een marginale wijk van een Braziliaanse stad gewoond en in die tijd was mij opgevallen dat vooral de mensen die tegelijkertijd deel uit maken van de gemeenschap in marginale zones en tevens ‘thuis’ zijn binnen de gevestigde orde een erg belangrijke rol vervullen. In mijn buurtje waren dat de twee directrices van een maatschappelijk verantwoord ondernemende onderwijsinstelling en Edson Catandê die in zijn eentje vele maatschappelijke rollen vervult (te weten: Babalorixá (spiritueel leider), petrochemisch ingenieur bij PetroBras, muzikant, advocaat en politicus). Om succesvol te zijn in het willen bewerkstelligen van veranderingen zou het daarom volgens mij wel eens zo kunnen zijn dat het vooral van belang is om goed zicht te hebben op de gehele maatschappelijke ecologie. Dat is een optiek die volgens mij beter aansluit bij de invalshoek die Peter F. Drucker decennia terug heeft opgetekend in ‘Age of Discontinuity’.
        Nu ben ik natuurlijk benieuwd of de smiley van René Achert bedoeld is om aan te geven dat zijn vraag zuiver rethorisch van aard is of dat hier een zeker cynisme ten opzichte van marginale groepen achter schuilt.

        1. Dank voor deze aaanvulling, RobertJan Visser.
          Geen jdee hoe we de stilte van Rene Asscher, op jouw vraag moeten interpreteren (…)

          1. Auteur: René Asschert (gemeente Groningen)
            Reactie:
            Dag Robert Jan en Frans,

            Allereerst nog dank voor jullie input en mijn excuses voor het uitblijven van mijn reactie.

            De smiley van mij was enkel om Frans uit te dagen om het ‘pamflet’ wat te concretiseren naar de woonvisie. Verder niks hoor. Sterker nog, als stad stimuleren we al jarenlang groepen die zelf het heft in eigen hand willen nemen om hun woning te ontwikkelen. Ook ondersteunen we groepen mensen die op nieuwe manieren woningbouw willen realiseren (een nieuwe coöpertie wellicht). Ik weet niet precies of je dat bedoelt met ‘marginale groepen’ , maar toch. Daarnaast is er ook in Groningen altijd al ruimte geweest voor bijzondere en soms onorthodoxe vormen van wonen (van het oude RKZ en bewoning via Carex tot locaties voor ‘stadsnomaden’).

            groet,
            René
            ————————
            Auteur: Robert Jan Visser (GoudOud)
            Reactie:
            Dag René,
            Bedankt voor de toelichting. De reactie op het pamflet was dus rethorisch bedoeld, gelukkig maar. Ik zal mijn eigen zienswijze hierop proberen iets concreter te maken.
            Voor het vermogen tot maatschappelijke vernieuwing en transitie is het denk ik belangrijk dat competentie niet één op één vertaald wordt naar de zienswijze van mensen die succesvol functioneren binnen de bestaande regelgeving en goed gepositioneerd zijn met betrekking tot bestaande geldstromen maar dat er ook serieus gekeken wordt naar mensen die daar op een of andere manier minder goed in blijken te passen. Misschien spreekt dat wel voor zich, maar het kan denk ik zo nu en dan ook erg verleidelijk zijn om vernieuwing volledig over te laten aan conservatieve instanties die panklare concepten aanbieden om de gemeente op een aantal gebieden te ontzorgen. In de marge, en daarmee bedoel ik dan buiten de traditionele maatschappelijke structuren om is veel creatief vermogen en heeft men soms zelfs nog wel eens scherper in beeld op welke punten maatschappelijke vernieuwing het hardst nodig is. Een van de maatschappelijke eigenschappen die bijvoorbeeld op een aantal aspecten van de leefbaarheid in leefbaarheid in stadswijken van invloed is hangt samen met het gegeven dat stedelingen vandaag de dag sterker geneigd zijn om deel te nemen in buurtoverstijgende netwerken en minder in buurtgebonden netwerken. Zoals ik het nu inschat is het herleven van buurtgebonden collectieven in de vorm van coöperaties of stadsdorpen inderdaad eerder iets dat zal gaan ontstaan vanuit de stadsambassades van Frans dan vanuit het professionele welzijnswerk dat door de gemeente gefinancierd wordt. Zo zie ik buiten de traditionele organisaties een betrekkelijk grote bereidheid om te experimenteren met alternatieve maatschappelijke structuren of samenlevingsvormen welke door de meerderheid van de mensen die sterk ingebed zijn in de bestaande structuren bij voorbaat al onmogelijk geacht worden. Het Free Cafe is daar misschien een aardig voorbeeld van. Zelf word ik best vrolijk van de snelle en kostenefficiënte manier waarmee een concept als het meergeneratiehuis opgepakt wordt op een tegenlicht meetup in de wolkenfabriek en vraag mij serieus af of binnen de organisaties die zich professioneel met huisvesting bezig houden wel de mogelijk bestaat om op dezelfde manier in sterke interactie met stadjers naar nieuwe oplossingen te zoeken. Niet al te veel onderzoeken, analyseren en plannen maar gewoon op kleine schaal beginnen met doen en al doende leren. In de marge zie je dat de manier van doen soms nog creatiever en ondernemender lijkt te zijn, in de zin zoals Saras Sarasvathy ondernemerschap beschrijft, dan onder de mensen die functioneren in vaste banen welke nog maar voor een beperkt aantal mensen beschikbaar zijn binnen de uitgekristalliseerde maatschappelijke structuren die in het verleden zijn ontstaan. Experimenteren met een basisinkomen om te kunnen ontsnappen aan de repressieve manier waarop de huidige instanties mensen aan werk proberen te helpen is wellicht ook een mooi voorbeeld van het creatieve vermogen dat zich met name vanuit de marge lijkt te ontwikkelen. In tuin in de stad zie ik mensen die gepassioneerd bezig zijn met het zoeken naar oplossingen ten aanzien van duurzaamheid en autonomie, nog ongeacht of hier meteen ook een verdienmodel onder te leggen valt. En dan is het af en toe natuurlijk ook goed om afstand te kunnen nemen van economische modellen en stil te staan bij de vraag of geld bepaalt wat mensen doen of dat mensen bepalen wat ze met geld doen. Ook ten aanzien van bestaande regelgeving is het goed om deze zo nu en dan op een verantwoorde wijze op hun werkelijke merites te durven toetsen. De bestaande maatschappelijke organisaties en structuren zijn belangrijk, nemen hun taak serieus en doen goed hun werk. Mensen die hierin functioneren verdienen alle respect. Maar het is naar mijn idee erg belangrijk dat vanuit de politiek ook met respect gekeken wordt naar mensen die het niet zien zitten om met kromme tenen in een zichzelf in stand houdende maatschappelijke structuur mee te draaien terwijl ze het gevoel hebben dat fundamentele maatschappelijke veranderingen nodig zijn om bij te sturen en te kunnen ontsnappen aan de problemen die binnen hun toekomstvisie toch met een zekere urgentie op lijken te doemen. Zij verrichten belangrijk werk ten aanzien van het aanpassingsvermogen en de veerkracht van de stad. Daarom is het belangrijk dat er letterlijk en figuurlijk ruimte geboden wordt voor dergelijke experimenten en ben ik erg blij dat de gemeente Groningen de maatschappelijke waarde hiervan ook erkent.
            Nu kennen Frans en ik elkaar nauwelijks, dus ik hoop maar dat ik het verzoek om het standpunt iets concreter te maken zo een beetje in de juiste richting heb beantwoord. Hoe zie jij dat Frans?

  4. Men wil graag doorstroming in de huursector. Maar als je net te veel verdiend om huursubsidie te krijgen (boven de 20.000€) en te weinig om een huis te kopen (met twee slaapkamers) zit je vast. Ik zou dolgraag willen verhuizen, ook graag naar nieuwbouw. Maar huurprijzen van 600€ of meer kan ik niet betalen! En dat noemt men nog steeds sociale woningbouw. Feit is dat mensen die wėl huursubsidie krijgen daar wel kunnen wonen en honderden euro’s aan subsidie krijgen. Hoe oneerlijk is dat? Zou het niet beter zijn dat er ipv naar inkomen naar de huurprijs wordt gekeken, en op basis daarvan de subsidie wordt berekend in combinatie met het inkomen dan zou er naar mijn idee meer doorstroming plaats vinden, ook voor mensen met een dergelijk inkomen als ik. Of de belachelijk hoge huurprijzen aanpassen.

  5. Groningen verdient een campus. Daarmee wordt de onttrekking van geschikte gezinswoningen en overlast verminderd. Enschede is een mooi voorbeeld waar eerstejaars starten op de campus ( en hopelijk leren zich te gedragen). Ook Utrecht en Amsterdam laten zien dat studenten graag bij elkaar wonen met eigen voorzieningen.

    1. Inderdaad op het Zernikecomplex mankeert het aan een campus !
      In de weekends maar vooral s’avonds is het er een een dooie boel. Het is er dan onleefbaar(unheimisch vgl. industrieterrein) en dat is een gemiste kans van het bestuur en de politiek, geen dan wel onvoldoende visie en daadkracht gehad.
      Wat is de visie voor Stadsontwikkeling?
      Samenhang tussen wonen, werken/studeren en de infrastrukturele en sociaalculturele voorzieningen!
      In deze Kennisstad missen we heel wat.
      Deskundige professoren maar Groningen gaat verloren.

      Steeds meer professoren

  6. Als gevolg van projectontwikkelaars is onze straat in het centrum veranderd van een straat met een heterogene samenstelling( gezinnen, alleenstaanden, bedrijven en studenten) naar een straat met bijna alleen maar studenten- en jongeren. En dan ook nog met extra verdiepingen boven op de woningen. Met als gevolg; verlies van lichtinval, geluidsoverlast, stoepen die volstaan met fietsen (bejaarden moeten met hun rollator de straat op, hetzelfde voor kinderen met loopfiets). Ook zijn de vuilnisbakken, papier en glasbakken elk weekend overvol. Verder kunnen we onze auto niet meer kwijt, vooral niet in de weekenden sinds er elke zondag koopzondag is. Het lijkt wel een ontmoedigingsbeleid voor alles wat niet- jongere is. Zoals de werkenden met jonge kinderen. Ik zie gezinnen met jonge kinderen ook helemaal niet terugkomen in de visie vragen waar deze site mee start. Ik heb wel eens over deze overlast agv jongerenhuisvesting met de gemeente gebeld met het meldpunt overlast. zij gaven aan niks te kunnen doen. De ambtenaar vertelde dat ook in andere buurten hierdoor de gezinnen wegtrekken, waarbij huisjesmelkers de boel opkopen en de zaak nog verder verslechterd.
    Heb ik dan ook nog oplossingen? Jawel, als eerste niet de markt de jongerenhuisvesting laten bepalen en gemeentebeleid wijzigen. Als tweede de jongerenhuisvesting meer in de buurten van de opleidingen situeren (zoals ze in Utrecht Uilenstede hebben). Verder ook ruimtelijk ordening aanpassen als je de huisjesmelkers het bewonersaantal laat vervijfvoudigen: meer stoepruimte en ruimte voor fietsen, of verplichten dat er binnen fietsenstallingen komen. Een aandachtsfunctionaris voor (geluids)overlast die in gesprek blijft met de jongeren en bewoners. Ook zou ik best wat voelen voor een project waarbij bijvoorbeeld in de straat kleine plantenbakken zouden komen die de buurt gezamenlijk onderhoud. Dan blijf je als bewoners ook in contact met jongeren en wordt het niet een wij-zij. Bovendien kan het meteen helpen om de 30 km snelheid in het centrum aan te houden. Want tezamen met het feit dat je dus soms naar de straat moet uitwijken omdat de stoep volstaat met fietsen, zijn snelrijdende auto’s niet echt bevorderlijk voor de verkeersveiligheid.

      1. Mijn vorige reactie ging over je eerste suggestie: ‘niet de markt jongeenhuisvesting laten bepalen en gemeentebeleid wijzigen’.

        1. mi zou het gemeentebeleid zo gewijzigd moeten worden dat projectontwikkelaars minder kans krijgen om alle panden op te splitsen en te verbouwen tot studio’s voor jongeren. Wij kregen steeds te horen van de gemeente dat er niks aan gedaan kon worden dat wij ineens omsingeld werden door studentenwoningen (een voormalige gezinswoning aan de ene zijde kreeg een woonlaag er boven op en daar kwamen 6 woon units, een voormalig kantoor aan de andere zijde is omgebouwd tot 11 studenten-woonunits, hetzelfde aan de overzijde). De gemeente kon dit niet tegenhouden omdat het nou eenmaal paste binnen het bestemmingsplan. Wellicht zou er gekeken kunnen worden hoe Utrecht dat dan aanpakt in hun gemeentebeleid? Van vrienden die daar als projectontwikkelaar aan de slag wilden, begreep ik dat de gemeenteregels dermate streng waren dat het vrijwel onmogelijk was om een woning om te bouwen tot verschillende woon units.
          En het zou mooi zijn als het gemeentebeleid wordt dat er een campus komt, zoals anderen hier in hun reacties noemen.
          Omdat wij nu toch al voor een voldongen feit staan, zou ook het ruimtelijke ordernings beleid moeten worden aangepast op de explosieve groei aan bewoners. (Fietsen, parkeergelegenheid, capaciteit afval/papier/glasbakken).
          Verder lijkt mij dat het beleid (of visie )veel meer zou moeten zijn dat Groningen een heterogene stad is, waar voor alle groepen plek zou moeten blijven. Dus ook voor gezinnen met kinderen. Als ik in Amsterdam kom, dan zie ik veel meer groen om me heen en speelplekken voor kinderen. Hier in Groningen zie ik dat nergens in het centrum. In Madrid was het nog veel mooier; daar was bij elk huizenblok wel een speelplek + hondenuitlaatplek+ en ontmoetingsplek zoals een koffiebar. Waar auto’s dan niet bij konden komen.
          Tot slot zou de gemeente aan de projectontwikkelaars kunnen vragen om een steentje bij te dragen in de bewoonbaarheid van een wijk , waar zij goed verdiend hebben aan de studenten-units. Zij zouden groenvoorzieningen/fietsvoorzieningen ed kunnen sponsoren? Maar ook mee kunnen werken aan gedragsregels ter voorkoming van geluidsoverlast.

      2. Rene, ik zie al een paar duidelijke lijnen in de reacties; meer oog voor diversiteit, met oog voor betaalbaar wonen voor ouderen en ook plekken waar een goed klimaat is voor gezinnen. Ook alert zijn om te voorkomen dat nog meer groen wordt opgeofferd voor compacte bouw. Kortom; leefbaarheid en, wat ik noem ‘schoonheid’. Schoonheid staat tegenover ‘rommeligheid’ en goedkope bouw, verpaupering van gebouwen en de directe omgeving daarvan.
        In de reacties lees ik dat er te eenzijdig gekeken wordt vanuit de belangen die zijn verbonden met de toename van het aantal studenten.
        Naar aanleiding daarvan stel ik de vraag: is het de bedoeling van de gemeente om alle volkswijken om te transformeren tot wijken met voornamelijk studenten? Wanneer dat zo is, dan is dat helder en kunnen niet- studenten op tijd deze wijken verlaten…..
        ik ga er maar vanuit dat de gemeente dit n’iet wil. De verdere groei van studenten zal echter wel toegejuicht worden. Dat vraagt een langere termijn visie waarin de gemeente regie neemt, strengere regels stelt en opkomt voor alle bewoners van Groningen
        Han Dekker

    1. beste Rene

      als ambtenaren naar operationele inzichten moeten vragen ga ik me zorgen maken over de inhoudelijke competenties van het gemeentelijk apparaat. Als het goed is hebben ambtenaren op ” school” geleerd hoe ze de wensen van burger in daden kunnen omzetten.
      wat is anders de toegevoegde waarde van al deze mensen binnen het gemeentelijk apparaat?

      1. Dag Gert-Jan,

        Die inzichten hebben we zeker wel, maar er zijn ook mensen in de stad die daar zelf ideeën en meningen over hebben en die horen we via deze site graag. Alle positieve inbreng is welkom! Aan ons en het bestuur van de stad de taak om te bekijken of en hoe het beleid er vervolgens op kan worden aangepast.

    2. Met bovenstaande ben ik het helemaal eens! Wij, mijn man en ik zijn geboren Groningers. Wij wonen nu aan de uitvalsweg naar Haren, maar nog in Groningen en hebben er wel eens over gedacht terug naar het centrum te gaan, Maar als ik dan zie wat er met die mooie oude straten gebeurt….brrr, je bent je leefomgeving niet meer zeker. Vooral de hoge opbouw en de volgebouwde tuinen zorgen ervoor, dat ik nooit meer naar de binnenstad zou willen verhuizen. Wij zijn hele gewone doorsnee mensen en daarom denk ik, dat er velen zijn, die er ook zo over denken.

  7. De afgelopen decennia hebben de verantwoordelijke bestuurders ingezet op groei, groei en nog eens groei en dat alles gegoten in een z.g. compacte stad. Hierdoor is bijna al het nog aanwezige groen opgeofferd voor woningen en gestapelde bouw in de vorm van hoogbouw flats/appartementen. Mede door het onzinnige plan van de bestuurders rond 2000 welke destijds het nu toch wel overduidelijk geworden desastreuze idee hadden opgevat om 20.000 extra studenten naar Groningen te halen, is de leefbaarheid in veel wijken verdwenen doordat deze tijdelijke ingezetenen alle nog beschikbare woonruimte nodig waren en zijn. Hierdoor zijn complete wijken verloedert, is de leefbaarheid in aangehaalde wijken bijna totaal verdwenen en zijn er studentengetto`s ontstaan.
    Mede door de ongebreidelde bouw van appartementen in de vorm van flats en z.g. jongerenwoningen, welke enkel voor de tsunami aan studenten worden gebouwd , zag en zie je deze stad overgeleverd worden aan projectontwikkelaars en huisjesmelkers en ontstond er door de schaarste wildgroei aan woningbouw en op plaatsen waar nooit geen hoogbouw heeft gestaan, staan nu genoemde hoogbouwcomplexen. De Hoogte kreeg in het kader van sociale woningbouw een soort van IKEA achtig complex , Corpus den Hoorn moest het ontgelden door de bouw van het gebouw nabij de rotonde aan de Laan van de Vrijheid, de Oosterparkwijk kreeg een megalomaan gebouw in de vorm van de Groenling, wat volledig uit de toon valt in vergelijking en verhouding met de bestaande bebouwing en zo zou ik nog wel even door kunnen gaan. Maar dat is volkomen overbodig, daar deze stad volledig in het teken van de student is komen te staan. Gemeentebestuur, wanneer stopt deze tsunami aan studerenden, stopt de wildgroei van bevolkingsaanwas met bijbehorende woningbouw op iedere m2 en gaat u een begin maken om deze ooit zo mooie stad, opnieuw leefbaar te maken? En alstublieft, gooi het idee van de compacte stad overboord.

  8. Ik ben niet erg gelukkig met het almaar bouwen van huizen en gebouwen zonder rollagen van tegenwoordig, dat wil zeggen het ontbreken van de zo kenmerkende verticale bakstenen boven ramen en deuren. Het geeft een pand een droevig, onaf, goedkoop en onbeduidend aanblik. Het bederft niet alleen de straatbeelden, maar ook hele woonwijken.
    De polemiek van zeer lelijke horizontaal doorlopende bakstenen draagt bij aan het steeds verlelijken en het omlaag halen van de Nederlandse architectuur. De uitstraling is totaal verdwenen. Het lijkt wel alsof de aanstaande bewoners niet hoger dan de deurknop kijken. Ook wordt de verkoop van een huis hierdoor moeilijk gemaakt.

  9. Wanneer ik mijn koopwoning wil verkopen omdat ik een seniorenwoning wil huren, dan moet ik in de vrije sector huren. Waarom? Ik heb vermogen door de verkoop van mijn koopwoning.
    De huurbedragen in de vrije sector zijn echter schrikbarend veel hoger dan de gesubsidieerde huizen. Dat betekent dat ik veel geld van de koopwoning nodig heb om rond te komen. Ik heb namelijk een zeer klein pensioen. Totdat dat geld op is, waar moet ik dan heen? Gedwongen verhuizen is niet leuk.
    Ik wil een betaalbare seniorenwoning huren, kan de gemeente voorzien in deze woningen?

  10. Studenten zoveel mogelijk in grote studentenflats huisvesten, eventueel met recreatieruimte en centrale keukens. Niet in woonwijken, waar vooroorlogse huizen staan, die veel te gehorig zijn en niet zijn ingesteld op studenten met een totaal ander levensritme dan werkenden. En waar fietsvoorzieningen ontbreken Ook zou voor ouderen veel meer voor hen aangepaste (service) flats moeten worden gebouwd, zoals b.v. de zeer succesvolle “Goudriaan” flat in de Vechtstraat. Een stad met een omvang van Groningen moet primair inzetten op hoog- of middelhoogbouw. Daaraan kunnen dan goede Ov verbindingen (zoals natuurlijk alleen een tram) worden aangehaakt, die door de grote bevolkingsconcentratie dan ook rendabel zijn.
    Eengezinshuizen kunnen in de directe omgeving van de stad in de omliggende dorpen, die dan natuurlijk bij de Gemeente Groningen moeten worden gevoegd (Haren, Middelbert, Engelbert, Eelderwolde, Peize, Bedum, Winsum en Zuidhorn)

    1. Wel met bovenstaand verhaal eens.
      Campussen bouwen voor studenten, b.v. op het voormalige suikerfabriek_ terrein. Dicht bij het centrum en niemand die er last van heeft en de stad niet meer bezaaid met fietsen.
      Meer bouwen speciaal voor jonge ouderen.
      Vrijesectorbedrag moet omlaag omdat veel ouderen te duur wonen.

  11. diversiteit in etniciteit is leuk bedacht van de overheid maar werkt in de praktijk niet: de criminaliteit in de wijk waar ik woon (Oosterpoort) is toegenomen door deze spreiding.

    Daarnaast wordt door het huidige parkeerbeleid de beroepsbevolking getroffen. Als je als werkende thuiskomt van je werk aan het einde van de middag (of nog later) zijn alle toegestane parkeerplaatsen bezet en krijg je als bewoner een bekeuring als je ergens parkeert op een plek die om volstrekt onduidelijke redenen niet aangemerkt is als parkeerplaats. Ik overweeg als belastingbetaler mijn koopwoning te verkopen omdat de wijk waar ik woon achteruit gaat en ik hinder ondervind van het parkeerbeleid waarbij ik met een parkeervergunning niet zeker ben van een parkeerplaats en grote kans heb dat ik een bekeuring krijg voor het parkeren op een plek waar ik om onduidelijke redenen nief mag staan

  12. (zonder de autocorrect aanpassingen)
    beleidsdoelstellingen van de gemeente zijn bewonderenswaardig, echter blijkt in de praktijk het uitvoerende ambtelijke apparaat de bepalende partij te zijn. stadsbeheer als ook stadstoezicht gedragen zich als potentaten in onze stad en stoppen elke vorm van burgerinitiatief. vanuit een misplaatst idee dat zij en niet de burgers het mandaat hebben over de leefomgeving. hoeveel goede initiatieven zijn er in onze stad niet beëindigd door opgelegde boetes en dwangsom procedures. Indien het stadsbestuur daadwerkelijk in samenwering met de bewoners van onze stad wil komen tot een betere leefomgeving zal ze moeten beginnen met het aanpakken van de dictatoriale invulling welke stadsbeheer en stadstoezicht geven aan hun werk.

    1. Mag de afdeling Stadstoezicht alstublieft worden opgeheven? De toezichters veroorzaken erg veel overlast met hun autoritaire opstelling naar de goedwillende burger. Ze verpesten in hoge mate de leefbaarheid met name in de binnenstad.

  13. beleidsdoelstellingen van de gemeente zijn bewonderenswaardig, echter blijkt in de praktijk dat het uitvoerende ambtelijke apparaat de bepalende partij te zijn. stadsbeheer als ook stadstoezicht gedragen zich als potentaten in onze stad en stommelende vorm van burgerinitiatief. vanuit een misplaatst idee dat zij en niet de burger het mandaat heeft over de leefomgeving. hoeveel goede initiatieven zijn er in onze stad niet geeindigd door deze afdelingen opgelegde boetes en dwangsom procedures. Indien het stadsbestuur daadwerkelijk in samenwering met de bewoners van onze stad wil komen tot een betere leefomgeving zal ze moeten beginnen met het aanpakken van de dictatoriale invulling welke stadsbeheer en stadstoezicht geven aan hun werk.

    1. “beleidsdoelstellingen van de gemeente zijn bewonderenswaardig, echter blijkt in de praktijk dat het uitvoerende ambtelijke apparaat de bepalende partij te zijn.”
      Met deze stelling ben ik het helaas helemaal eens. De stad Groningen zet zichzelf graag op de kaart als moderne stad met een jonge bevolking die voorop loopt bij nieuwe ontwikkelingen. Begin december 2014 ben ik in de Stad Groningen komen wonen. In november 2014 zou er glasvezel worden aangelegd in de woontorens de Brander en de Stoker. Omdat er geen goede andere opties waren, zou de glasvezelkabel voor een deel door de parkeerkelder van de Euroborg gelegd moeten worden. Uiteindelijk heeft de dienst Parkeerbeheer redenen kunnen bedenken om dit tegen te houden waardoor Reggefiber vanwege het gebrek aan goede andere opties, voorlopig afziet van het aansluiten van deze 180 appartementen op de glasvezel. Voor mij had dit tot gevolg dat ik de eerste 6 weken in de stad Groningen verstoken was van internet en dat ik mij nu ver terug in de tijd waan vanwege het trage internet dat ik nu heb.
      Onbegrijpelijk dat een afdeling van de gemeente op deze wijze een door de gemeente gewenste ontwikkeling vanwege een vaag eigenbelang weet tegen te houden!

  14. Bouwen van zoveel mogelijk woontorens door vastgoedhandelaren. Het is een ware verrijking voor de buurt. Het aangezicht wordt veel leuker, veel meer lichtinval voor de huidige bewoners, veel bewoners dicht op elkaar (gezellig toch…). Ik zeg bouwen en nog eens bouwen op de binnentuinen. Kom op gemeente ga door met het toestaan van deze mooie woonflats.

    1. Volstrekt mee oneens! Ik zeg met onmiddellijke ingang alle “optopbouwactiviteiten” stopzetten en voor dit soort initiatieven geen enkele vergunning meer afgeven. Daar waar woontorens burgers het zicht en daglicht ontnemen overgaan tot sloop van deze gedrochten! Het is een regelrechte verkrachting van de oude binnenstad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.